ارزیابی کنترل‌های داخلی چرخه‌های خرید، فروش، انبار و خزانه؛ شناسایی نقاط نشت منابع و طراحی کنترل جبرانی.
حسابرسی داخلی چه تفاوتی با حسابرسی مستقل دارد
حسابرسی مستقل به سهامدار و بیرون سازمان پاسخ می‌دهد؛ حسابرسی داخلی به خود مدیریت. اولی می‌گوید صورت‌های مالی درست است یا نه، دومی می‌گوید پول از کجا دارد نشت می‌کند و چطور جلویش را بگیریم. به همین دلیل خروجی این دو هم شبیه هم نیست: یکی اظهارنظر است، دیگری فهرست اقدام.
این خدمت را شرکت‌هایی می‌گیرند که رشد کرده‌اند و دیگر نمی‌توانند با نظارت شخصی مدیرعامل اداره شوند: چند شعبه، چند انبار، تعداد زیادی تأییدکننده و قراردادهایی که هیچ‌کس به‌تنهایی همه را نخوانده است.
چه چیزی را بررسی می‌کنیم
- تفکیک وظایف در چرخهٔ خرید، تأیید و پرداخت
- کنترل‌های تأیید قیمت، تخفیف و اعتبار مشتری
- کنترل ورود و خروج انبار و ریشهٔ مغایرت شمارش
- کنترل‌های خزانه، چک و دسترسی به حساب‌های بانکی
- دسترسی‌های نرم‌افزاری و رد پای تغییر و حذف اسناد
- روند انتخاب پیمانکار و تأمین‌کننده و مستندات مقایسهٔ قیمت
- کنترل‌های حقوق و دستمزد و اضافه‌کاری
روش کار
اول ریسک‌ها را با مدیریت فهرست و رتبه‌بندی می‌کنیم: کدام اشتباه محتمل‌تر است و کدام پرهزینه‌تر. بعد عمق رسیدگی را همان‌جا زیاد می‌کنیم. آزمون یکنواخت همهٔ چرخه‌ها ساعت زیادی می‌گیرد و یافتهٔ کمی می‌دهد.
اجرای این خدمت می‌تواند یک‌باره باشد یا دوره‌ای — مثلاً هر فصل یک چرخه. در حالت دوره‌ای، اجرای اقدام‌های دورهٔ قبل هم پیگیری و گزارش می‌شود.
خروجی
گزارشی که هر یافته را با سه چیز می‌نویسد: ریسک به زبان ریالی، کنترل پیشنهادی، و نام نقشی که باید آن را اجرا کند. بدون این سه، گزارش فقط یک فهرست انتقاد است.
یافته‌ها پیش از نهایی شدن با مسئول هر بخش مرور می‌شوند. گزارشی که طرف مقابل آن را ندیده باشد، در عمل اجرا نمی‌شود.